Καλή χρονιά …στους δια βίου μαθητές
Καλή χρονιά στην αυτομόρφωση
Καλή αρχή στη διάθεση, στο μεράκι και στην ενασχόληση με κάτι πέρα απ’ τα καθημερινά υλικά, με κάτι πνευματικό.
Καλό ξεκίνημα στην επαφή με τις πνευματικές εξελίξεις στην λογοτεχνία, την ποίηση, το θέατρο, την τέχνη…
Και μετά τις ευχές …στην πράξη. Γιατί κάπως έτσι αρχίζουν όλα: Μ’ ένα βιβλίο, καλοκαιρινό ανάγνωσμα, σε μια βαλίτσα. Μ’ αυτό το βιβλίο, ανοιχτό διάπλατα, στην αμμουδιά μπροστά στο κύμα. Με το ίδιο βιβλίο, απορροφημένη την ίδια περίπου ώρα, κάτω από την ομπρέλα μετά το θαλασσινό μπάνιο. Με το αγνώριστο πλέον βιβλίο, ταλαιπωρημένο τόσες μέρες, μέσα έξω στην τσάντα της θάλασσας με τον ήλιο, την αλμύρα και το θαλασσινό αεράκι. Ώσπου επιστρέφει στο ράφι της βιβλιοθήκης …και γυρίζει μαζί του κι η συνήθεια διαβάσματος… Χρόνια τώρα αυτή η δουλειά τα καλοκαίρια και …μετά καλή η συνήθεια για διάβασμα-διάλειμμα ξεκούρασης μες στη μέρα. Κι άλλοτε το βράδυ, πάντα χρήσιμο κάποιο βιβλίο στο κομοδίνο. Έτσι σιγά-σιγά το διάβασμα γίνεται από καλοκαιρινή, όλων των εποχών δραστηριότητα. Κι έτσι συνεχίζοντας ανακαλύπτεις βιβλία διαχρονικά -θησαυρούς- που θα ‘πρεπε, σκέφτεσαι, να είχες διαβάσει χρόνια πριν, σε ηλικίες άλλες. Όμως, όπως λεν, ποτέ δεν είναι αργά… αντίθετα σε παρασύρει να βιαστείς να κερδίσεις το χαμένο χρόνο και το κάθε βιβλίο σού ανοίγει τις σελίδες του επόμενου, διαβάζοντας σ’ έναν αγώνα δρόμου. Ώσπου γεμίζει η βιβλιοθήκη με ‘’ταλαιπωρημένα’’ ή μη βιβλία. Εξοπλίζεται και μ’ άλλα ράφια για βιβλία το σπίτι και με συμπληρωματική βιβλιοθήκη. Σ’ όλα τα δωμάτια υπάρχουν βιβλία, ακόμα και στην κουζίνα, τα σχετικά με τη μαγειρική και το ‘’ευ ζην’’. Μόνο το μπάνιο δεν έχει αυτήν την εικόνα στο χώρο. Απλώθηκαν και τα αναγνωστικά ενδιαφέροντα σε διάφορες μορφές τέχνης, όπως ζωγραφικής, ποίησης… Ύστερα δεν προλαβαίνεις να ενημερώνεσαι και ν’ αγοράζεις βιβλία σε κάθε ευκαιρία και με ευκαιρία τιμής. Ευτυχώς που κατά καιρούς γίνονται bazaar βιβλίων, αλλά και προσφορές των βιβλιοπωλείων, …των εφημερίδων κι αποκτάς ενδιαφέροντα βιβλία με μια προσεχτική επιλογή. Τέλος φτάνει ο καιρός που γίνεται αυστηρή επιλογή των βιβλίων που αγοράζεις, μόνο εκείνα που θες να διαβάσεις και να υπάρχουν στην βιβλιοθήκη σου. Τα άλλα τα διαβάζεις και μετά τα δίνεις [δεν τα χαρίζεις γιατί χαρίζεις εκείνα που σ’ εκφράζουν κι ίσως σ’ αντιπροσωπεύουν]. Πρακτικά μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται κι αποσυμφόρηση στον όγκο που καταλαμβάνουν κι αφήνουν το ‘ελεύθερο’ σε κάτι πιο αξιόλογο. Η ανάγνωση γίνεται με τον καιρό συστηματική και ανάγκη, κάτι που λείπει στο τέλος της μέρας. Κάποιες φορές αναπληρώνεται με άλλους τρόπους, όπως με σινεμά [μια καλή ταινία είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο σε συντόμευση] ή μια ‘ωραία’ εκπομπή [κυρίως λόγου ή βιβλίου] στην τηλεόραση. Ακόμα μια περιήγηση στον υπολογιστή για γρήγορη έρευνα-ενημέρωση πάνω σε ενδιαφέροντα θέματα και για … συγχρονισμό. Κι ούτε που αντιλαμβάνεσαι πώς τώρα πατάς τα πλήκτρα και γράφεις… Γράφεις εσύ, το δικό σου γραφτό, τις προσωπικές σου σκέψεις, σχηματίζεις εικόνες, ζωντανεύεις αναμνήσεις, ζωγραφίζεις πορτρέτα κι όλα αυτά με λέξεις. Λέξεις που σου έρχονται αυθόρμητα κι άλλες που σε παιδεύουν και τις παιδεύεις. Και στο τέλος βγαίνει κάτι. Κάτι καλό; Για την ώρα δεν έχει αυτό σημασία. Σημασία έχει πως μαθαίνεις. Μαθαίνεις τον εαυτό σου αλλιώς και γεμίζεις χαρά. Περνούν κάποιες ώρες γράφοντας χωρίς να το καταλάβεις κι απορείς πού ήσουν όλο αυτό το χρόνο. Σαν να βγήκες από νησιώτικο πανηγύρι! Σε ξεσηκώνει, νιώθεις γεμάτος και ζωντανός! Και …κάπως έτσι φτάνεις να γράφεις τούτο δω το γραπτό, το χαϊκού, τις ευχές… Αν πάλι κουραστείς, βαρεθείς, θες να ξελαμπικάρεις παρατάς τα πλήκτρα, τις λέξεις και πιάνεις τα πινέλα, τα χρώματα, τα παστέλ, τα τελάρα, φτιάχνοντας όλα τα παραπάνω δικούς σου πολύχρωμους κόσμους. Αυτός ο κύκλος, ελπίζεις, δεν τελειώνει ποτέ. Εξάλλου πιστεύεις στη μόνιμη ιδιότητα του ισόβιου μαθητή κι όλο κάποιος κρίκος θα προστεθεί στην αλυσίδα, τη μαγική, της τέχνης. Γιατί κάπως έτσι θα πορεύεσαι ελεύθερα σ’ όποια μορφή τέχνης με τα σύμβολά της μιλήσει στην ψυχή σου.
Καλή χρονιά, λοιπόν, πρώτα και δικαιωματικά στους μικρούς, μεγάλους, μεγαλύτερους μαθητές και οπωσδήποτε σ’ όσους αισθάνονται μαθητές, μ’ ένα ποίημα-χαϊκού:
Καλή Χρονιά με
αυτομόρφωσης αύρα
φθινοπωρινή.
--------------
Καλή αρχή με
ανοιχτούς ορίζοντες
μες στην συννεφιά.
----------------
Ξεκίνημα με
καθαρή ματιά κόντρα
στα πρωτοβρόχια.
---------------- Φ.Κ. --- 11/9/2016
Καλή χρονιά στην αυτομόρφωση
Καλή αρχή στη διάθεση, στο μεράκι και στην ενασχόληση με κάτι πέρα απ’ τα καθημερινά υλικά, με κάτι πνευματικό.
Καλό ξεκίνημα στην επαφή με τις πνευματικές εξελίξεις στην λογοτεχνία, την ποίηση, το θέατρο, την τέχνη…
Και μετά τις ευχές …στην πράξη. Γιατί κάπως έτσι αρχίζουν όλα: Μ’ ένα βιβλίο, καλοκαιρινό ανάγνωσμα, σε μια βαλίτσα. Μ’ αυτό το βιβλίο, ανοιχτό διάπλατα, στην αμμουδιά μπροστά στο κύμα. Με το ίδιο βιβλίο, απορροφημένη την ίδια περίπου ώρα, κάτω από την ομπρέλα μετά το θαλασσινό μπάνιο. Με το αγνώριστο πλέον βιβλίο, ταλαιπωρημένο τόσες μέρες, μέσα έξω στην τσάντα της θάλασσας με τον ήλιο, την αλμύρα και το θαλασσινό αεράκι. Ώσπου επιστρέφει στο ράφι της βιβλιοθήκης …και γυρίζει μαζί του κι η συνήθεια διαβάσματος… Χρόνια τώρα αυτή η δουλειά τα καλοκαίρια και …μετά καλή η συνήθεια για διάβασμα-διάλειμμα ξεκούρασης μες στη μέρα. Κι άλλοτε το βράδυ, πάντα χρήσιμο κάποιο βιβλίο στο κομοδίνο. Έτσι σιγά-σιγά το διάβασμα γίνεται από καλοκαιρινή, όλων των εποχών δραστηριότητα. Κι έτσι συνεχίζοντας ανακαλύπτεις βιβλία διαχρονικά -θησαυρούς- που θα ‘πρεπε, σκέφτεσαι, να είχες διαβάσει χρόνια πριν, σε ηλικίες άλλες. Όμως, όπως λεν, ποτέ δεν είναι αργά… αντίθετα σε παρασύρει να βιαστείς να κερδίσεις το χαμένο χρόνο και το κάθε βιβλίο σού ανοίγει τις σελίδες του επόμενου, διαβάζοντας σ’ έναν αγώνα δρόμου. Ώσπου γεμίζει η βιβλιοθήκη με ‘’ταλαιπωρημένα’’ ή μη βιβλία. Εξοπλίζεται και μ’ άλλα ράφια για βιβλία το σπίτι και με συμπληρωματική βιβλιοθήκη. Σ’ όλα τα δωμάτια υπάρχουν βιβλία, ακόμα και στην κουζίνα, τα σχετικά με τη μαγειρική και το ‘’ευ ζην’’. Μόνο το μπάνιο δεν έχει αυτήν την εικόνα στο χώρο. Απλώθηκαν και τα αναγνωστικά ενδιαφέροντα σε διάφορες μορφές τέχνης, όπως ζωγραφικής, ποίησης… Ύστερα δεν προλαβαίνεις να ενημερώνεσαι και ν’ αγοράζεις βιβλία σε κάθε ευκαιρία και με ευκαιρία τιμής. Ευτυχώς που κατά καιρούς γίνονται bazaar βιβλίων, αλλά και προσφορές των βιβλιοπωλείων, …των εφημερίδων κι αποκτάς ενδιαφέροντα βιβλία με μια προσεχτική επιλογή. Τέλος φτάνει ο καιρός που γίνεται αυστηρή επιλογή των βιβλίων που αγοράζεις, μόνο εκείνα που θες να διαβάσεις και να υπάρχουν στην βιβλιοθήκη σου. Τα άλλα τα διαβάζεις και μετά τα δίνεις [δεν τα χαρίζεις γιατί χαρίζεις εκείνα που σ’ εκφράζουν κι ίσως σ’ αντιπροσωπεύουν]. Πρακτικά μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται κι αποσυμφόρηση στον όγκο που καταλαμβάνουν κι αφήνουν το ‘ελεύθερο’ σε κάτι πιο αξιόλογο. Η ανάγνωση γίνεται με τον καιρό συστηματική και ανάγκη, κάτι που λείπει στο τέλος της μέρας. Κάποιες φορές αναπληρώνεται με άλλους τρόπους, όπως με σινεμά [μια καλή ταινία είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο σε συντόμευση] ή μια ‘ωραία’ εκπομπή [κυρίως λόγου ή βιβλίου] στην τηλεόραση. Ακόμα μια περιήγηση στον υπολογιστή για γρήγορη έρευνα-ενημέρωση πάνω σε ενδιαφέροντα θέματα και για … συγχρονισμό. Κι ούτε που αντιλαμβάνεσαι πώς τώρα πατάς τα πλήκτρα και γράφεις… Γράφεις εσύ, το δικό σου γραφτό, τις προσωπικές σου σκέψεις, σχηματίζεις εικόνες, ζωντανεύεις αναμνήσεις, ζωγραφίζεις πορτρέτα κι όλα αυτά με λέξεις. Λέξεις που σου έρχονται αυθόρμητα κι άλλες που σε παιδεύουν και τις παιδεύεις. Και στο τέλος βγαίνει κάτι. Κάτι καλό; Για την ώρα δεν έχει αυτό σημασία. Σημασία έχει πως μαθαίνεις. Μαθαίνεις τον εαυτό σου αλλιώς και γεμίζεις χαρά. Περνούν κάποιες ώρες γράφοντας χωρίς να το καταλάβεις κι απορείς πού ήσουν όλο αυτό το χρόνο. Σαν να βγήκες από νησιώτικο πανηγύρι! Σε ξεσηκώνει, νιώθεις γεμάτος και ζωντανός! Και …κάπως έτσι φτάνεις να γράφεις τούτο δω το γραπτό, το χαϊκού, τις ευχές… Αν πάλι κουραστείς, βαρεθείς, θες να ξελαμπικάρεις παρατάς τα πλήκτρα, τις λέξεις και πιάνεις τα πινέλα, τα χρώματα, τα παστέλ, τα τελάρα, φτιάχνοντας όλα τα παραπάνω δικούς σου πολύχρωμους κόσμους. Αυτός ο κύκλος, ελπίζεις, δεν τελειώνει ποτέ. Εξάλλου πιστεύεις στη μόνιμη ιδιότητα του ισόβιου μαθητή κι όλο κάποιος κρίκος θα προστεθεί στην αλυσίδα, τη μαγική, της τέχνης. Γιατί κάπως έτσι θα πορεύεσαι ελεύθερα σ’ όποια μορφή τέχνης με τα σύμβολά της μιλήσει στην ψυχή σου.
Καλή χρονιά, λοιπόν, πρώτα και δικαιωματικά στους μικρούς, μεγάλους, μεγαλύτερους μαθητές και οπωσδήποτε σ’ όσους αισθάνονται μαθητές, μ’ ένα ποίημα-χαϊκού:
Καλή Χρονιά με
αυτομόρφωσης αύρα
φθινοπωρινή.
--------------
Καλή αρχή με
ανοιχτούς ορίζοντες
μες στην συννεφιά.
----------------
Ξεκίνημα με
καθαρή ματιά κόντρα
στα πρωτοβρόχια.
---------------- Φ.Κ. --- 11/9/2016