Ένας Α Υ Γ Ο Υ Σ Τ Ο Σ … παντού

Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ‘ σουν δυο φορές το χρόνο. 

Αλλά… ‘και τρεις βολές [φορές] το χρόνο’, όπως το θέλουν αλλού, να ‘ ρχότανε ποιος θα ‘ λεγε όχι.

Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ‘ ταν οι μήνες όλοι.

Γιατί κάθε πράγμα θέλει τον καιρό του κι ο Αύγουστος έχει τον κολιό του.

Κι όχι μόνο! Σύκα ο Αύγουστος σταφύλια, τρώει γλείφοντας τα χείλια.

      Ένας μήνας, λοιπόν, πλουσιοπάροχος και πολυδιάστατος. Μήνας με αγαθά άφθονα, όχι μόνο τα υλικά όπως αναφέρονται στις παροιμίες.

Με λαμπικάρισμα νου και καρδιάς. Και πώς μπορεί να ‘ ναι αλλιώς αφού:

Του Αυγούστου το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.

      Προκαλεί σε αποδράσεις πραγματικές και νοητές, μακρινές ή κοντινές, δεν έχει σημασία. Στα γαλανά νερά και στα λαμπερά βράδια. Με τραπεζάκια έξω, με βόλτες βουνίσιες και θαλασσινές, με περιπάτους νυχτερινούς και παραλιακούς, με θερινά σινεμά και χαλαρά αναγνώσματα. Κι όλα αυτά μέσα σε ζέστες πολλές και καύσωνες, όλα σε υπερθετικό βαθμό αυτό το μήνα, γι’ αυτό μην παρεξηγείτε που:

Τον Αύγουστο και οι γριές κάνουνε ξετσιπωσιές.

      Όμως, όπως και να το δεις, να το σκεφτείς, να το ακούσεις : ''καμπάνες – αυγουστιάτικες- ηχούν αλαργινά''… για να θυμίζουν τις μέρες νηστείας και τις ''Παρακλήσεις'' στην Παναγιά που έγιναν στις εκκλησιές καλώντας μας ν’ ανάψουμε το δικό μας κερί, ο Αύγουστος δεν είναι για γραφτά, γι’ αυτό και από δω, προτιμώ να τραγουδώ:

Ε! Κυρά μου Πορταΐτισσα
άιντε έβγα από το θρονί σου,
να ιδείς χαρές που γίνονται
άιντε έξω από την αυλή σου.

Παναγιά, Παναγιά Παρηγορήτρα, παρηγό... παρηγόρα και βοήθα,
Παναγιά, Παναγιά Παρηγορήτρα, παρηγό... παρηγόρα κάθε πίκρα.

Ε! Κυρά μου Πορταΐτισσα
άιντε με το μεγάλο δρόμο,
να μ' αξιώσει η χάρη σου
άιντε να 'ρχομαι κάθε χρόνο.

Παναγιά, Παναγιά μου, Παναγιά μου παρηγό... παρηγόρα την καρδιά μου,
Παναγιά, Παναγιά μου, Παναγιά μου δώσ' αγέ... δώσ' αγέρα στην καρδιά μου.

       Και συνάμα να χορεύω. Πώς θα μπορούσα αλλιώς. Πάντα έτσι γίνεται. Όταν τα χείλη τραγουδούν, η καρδιά χορεύει. Κι όχι μόνο αυτή, κάποιες φορές το σώμα όλο ακολουθεί, με το σωστό σουστάρισμα όπως ταιριάζει στο γνήσιο νησιώτικο ρυθμό. Ε, και καμιά στροφή ανάμεσα, αυθόρμητα έρχεται, γιατί εδώ ψυχή και σώμα μαζί συμμετέχουν. Παιχνιδιάρης μήνας ο Αύγουστος, με παιχνιδίσματα στον ήλιο, στον αέρα, στη θάλασσα… παρασύρει ανθρώπους, συμπεριφορές, λέξεις… σ’ ένα παιχνίδι καλοκαιρινό!

Λοιπόν…

Χρόνια Πολλά τον Αύγουστο, που ‘ναι  παχιές οι μύγες!

Και ''μέσα στο φτερούγισμα … τριαντάφυλλα σκορπίζουν…'' το τραγούδι συνεχίζεται…

'' Έχε γεια, πάντα γεια [υγεία]…

τα μιλήσαμε,

όνειρο ήτανε τα λησμονήσαμε''…  

15-8-2016

Φ.Κ.

=======