Συνειρμός

Ήταν μέρα γαλανή,

χωρίς ίσκιους, λαμπερή

που στο ραντεβού ακριβής

περίμενα με υπομονή

στην καρέκλα την οδοντιατρική

ψηλά στον πρώτο όροφο

μπροστά στην τζαμαρία.

Ατένιζα καθάρια την ατμόσφαιρα

στην απλωσιά της κεντρικής πλατείας.

Ξάφνου, απ’ το πουθενά,

ένα σμήνος περιστέρια

γυροφέρνουν στον αέρα.

Πλησιάζουν κυκλικά

στην τζαμόπορτα κοντά.

Σαν για λίγο με κοιτούν,

νοιώθω να μ’αναζητούν

…πρόσωπα αγαπητά

που περάσαν, καιρό πια,

στην άλλη όχθη τ’ ουρανού

κι είναι όντως αρκετοί

οι απρόβλεπτοι γνωστοί.

Σκέψη – εικόνα αστραπιαία

 χάνονται αυτοστιγμής

κι όλα γίνονται σαν πριν :

Μέρα εκθαμβωτική

στης αλήθειας τη στιγμή.

Φ. Κ. – 21 / 2 / 2019 -