Του καιρού γυρίσματα…

Το καλοκαίρι

έγινε ανάμνηση…

Φθινοπώριασε.

Η διάθεση

αναρρίγησε σε μια

ριπή αέρα.

Στροβιλίζοντας

τ’ ανεμομαζώματα

στην άκρη του νου.

Χωρίς σπάταλα

ανεμοσκορπίσματα

που παραπλανούν.

Γκριζαρισμένα

όνειρα κι ο ουρανός

συννεφιασμένος.

Πλημμυρισμένο

σκηνικό και η βάρκα

άραξε ρηχά.

Μνήμη και λήθη,

νόστος και ματαίωση

σ’ αλλαγή καιρού.

Διψασμένη γη,

το μυαλό, αναμένει

χοντρές ψιχάλες.

Έμπνευση, σκέψεις,

ιδέες και σχέδια,

φύλλα που πέφτουν.          

Στιγμές και ώρες,

μέρες χρωματισμένες

ε π ο χ ι α κ ά.                      

                              

[Χαϊκού]        

Φ. Κ.   21 / 10 / 2017