Εμπειρία [α κ ρ ο σ τ ι χ ί δ α]

Τ-ο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, τα τρία μαζί, γίνονται ένα εδώ.

Ά-χρονος ο κόσμος, μυστηριώδης,

Ξ-εχύνεται μέσα στις εποχές…

Ι-στορία και μνήμη μπλέκονται τώρα,

Δ-ρόμους χρωματιστούς των Μουσείων ανοίγουν,

Ί-χνη ξεχασμένα της μουσικής στις σκάλες της Όπερας ζωντανεύουν.

            

Σ-τη φύση χειμωνιάτικη γυμνή αρμονία,

Τ-οπίο απέραντο με της Τέχνης απλωτές πινελιές.

Η-λιαχτίδα μικρή αχνοφέγγει στο δικό της το κάδρο.

             

Β-ουβή παρουσία του παρελθόντος

Ι-ερή συμμαχία κάνει με το παρόν.

Ε-πιβλητικές οι σκιές, γοτθικούς πύργους και παλάτια κάθε τόσο αφήνουν,

Ν-οερά με τις άμαξες στην πόλη και στο χρόνο αέναα γυρίζουν.

Ν-έα πρόσωπα μεταγγίζουν την αύρα, φέρνοντας όλους,   

Η-μέρα με τη μέρα, ως κοινωνούς στης ταχύτητας τις γενιές.      

Φ. Κ.     21 / 12 / 2017