Σάββατο 21 Απριλίου 2018

Επιλογή












Σαν καρτ ποστάλ σε vintage εκδοχή
από μια ασπρόμαυρη ζωή
στην ομιχλώδη της αχλή, σκιές νοσταλγικά αφήνει.
Αποξεχασμένος περιπατητής,
στα όνειρά του τα θολά,
δειλά-δειλά το μονοπάτι ανοίγει.

Σαν λάμψη μαγική, μια πινελιά χρωματιστή
αποτυπώνει τη στιγμή,
πικάντικη ή απαλή, παίρνοντας γεύση η ζωή.
Της χρωματικής παλέτας ταξιδευτής,
με τα πολύχρωμα όνειρά του,
δίνει νόημα στη μέρα, ποικιλία στη διαδρομή.

Μ’ όποια απόχρωση οπτική,
έγχρωμος ή άχρωμος ο καμβάς στη ζωή ;
Εδώ είναι η θέση, εδώ η επιλογή.

        Φ. Κ. – 21 / 4 / 2018 –

1 σχόλιο:

  1. «Μύρισαι το άριστον» (ΧΧVII), Οδυσσέα Ελύτη

    Χιλιάδες χρόνους περπατάμε. Λέμε τον ουρανό "ουρανό" και τη θάλασσα "θάλασσα".
    Θ’ αλλάξουν όλα μια μέρα κι εμείς μαζί τους θ’ αλλάξουμε, αλλά η φύση μας ανεπανόρθωτα θα ‘ναι χαραγμένη πάνω στη γεωμετρία που καταφρονέσαμε στον Πλάτωνα......
    Δε θέλω να πω αυτά τα ίδια. Θέλω να πω τις ίδιες φυσικές και αυθόρμητες κινήσεις της ψυχής που γεννούν και διατάσσουν προς ορισμένη κατεύθυνση την ύλη. Τις ίδιες αναπλάσεις, τις ίδιες ανατάσεις προς το βαθύτερο νόημα ενός ταπεινού Παραδείσου, που είναι ο αληθινός μας εαυτός, το δίκιο μας, η ελευθερία μας, ο δεύτερος και πραγματικός ηθικός μας ήλιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή